Anne olmak ve bir annenin çocuğu olmak…

2014-05-11 09:33:00

Özel günlerden nefret ederim der pek çok kişi ama özel günlerinde de aranmayı ister. Ben özel günleri özel bulanlardanım,  her zaman anımsamayı ve anımsatmayı isteyenlerdenim. Biraz sinir bir durum bu tabi yanımdakiler için ama ne yapayım ben böyleyim.  48 yılı bitirdim annemin çocuğuyum hala, hala takışırız zaman zaman,  gençlik dönemlerine göre az da olsa bazen çatışırız ama bilirim ki annem burada, burun kıvırıp, gıcıklık da yapsa yanımda, bu ne büyük bir lüks hayatta biliyor musunuz?  

Annem, zor bir kadın, zor beğenir, eleştirir ama bazen de yere göğe koyamaz beni. Lisede yatılı okudum, üniversiteyi de ayrı şehirde okudum, biraz misafirlik vardır ilişkimizde ama sıcaktır, samimidir, yüzünden anlarım düşüncesini, o da benim…  Derler ya anne olduktan sonra anlarsın evet bazı şeyleri daha farklı anlıyorsun anne olduktan sonra. 7 gün 24 saat ve anne olduktan sonra ölene kadar annesin, eğer sonrası varsa, sonrasını da o zaman yazarım.

Annem oğlunu kaybetti ve o günden bu yana bir yarısı Suat’la, Suat’ın yanına gitti. Zor  ve çok zor bir durum bazen hiçbir şey yapamam onun için, sadece boğazımdaki düğüm biraz daha kasar beni. Sonra toparlanırız ve yine normale döneriz. Böyledir bizim ilişkimiz Suat’dan beri biraz eksik…

Ve ben de bir anneyim. 20. Yılımı 4 haziranda tamamlayıp, 21. Yılıma başlayacak  bir anne, hala öğreniyorum anne olmayı. Her halde bu öğrenme son nefese kadar devam edecek. Korkmaz, zaman zaman bana,”  tabi annelik başka bir şey ben anlayamam “ diyor evet başka bir şey ve anlaşılması zor bu durumun.  Ama bu bir mecburiyet değil, yapman gerektiği için yapmıyorsun, günlerce uykusuz kaldığın zaman yorgunluk hissetmiyorsun,  kırıldığın üzüldüğün  zaman mutlaka onu haklı çıkaracak bir neden bulup hemen unutuyorsun.  Ve hiçbir karşılık beklemiyorsun en acayibi de bu işte… Annem de benim için böyle düşünüyor mutlaka.  Yaman “sağol anne” dediği zaman ayaklarım kıçıma değerek neredeyse havalara uçacak gibi oluyorum.  Onun gözlerinde ışık olduğunda bana bir enerji geliyor sanki tüm dünyayı sırtlayıp taşıyacak bir ruh haline giriyorum. Evet bir anneyim ve bir annenin de çocuğuyum. Yaman’a eskiden sürekli söylerdim “benim çocuğum olduğun için teşekkür ederim, anneme hiç söylemedim “senin çocuğun olduğun için teşekkür ederim” .  Bu cümleyi artık daha sık olarak Yaman’a ve anneme söyleme zamanım gelmiş de geçiyor… Oğlumu olduğu gibi kabul ettim, önemli ve yaşanması gereken benim istediklerim değil  onun istekleri. Ben sadece onunla düşüncelerimi paylaşabilirim, olumsuz olabilecek durumları görürsem, ikaz edebilirim ama eğer bunları yaşayacaksa, kendi seçimi, engel olamam. Sadece her istediği zamanda yanında olacağımı biliyor olması yeterlidir. Düşmesine engel olamam, sadece düştüğünde gücüm yettiği kadar elimi uzatıp, kalkmasına yardımcı olabilirim.  Tek olması gereken sağlıklı ve huzurlu olması… Annem, benim annem ve sadece bu yeter… 

Her kadının içinde, büyük ve çok büyük bir  anaç bölüm vardır ve tüm hem cins arkadaşlarımın anneler günü kutlu olsun…

Tüm annelere dileğim

Hepimizin çocuğu sağlıklı ve huzurlu olsun

Bereketleri bol olsun

Hayatta her zaman yüzleri gülsün

İyi bir insan olsunlar, iyilikle karşılaşsınlar

El uzatmaları gerektiğinde el versinler, gereksinimleri olduğu zamanda tutacak el bulsunlar

Ayakları yere basan, ne olduklarını bilen bir insan olsunlar

Ve hak yemesinler, haklarını yedirtmesinler

Her zaman onlarla beraber olan bir annelerinin olduğunu bilsinler…

Ve hiçbir anne evladından sonra gitmesin!

8
0
0
Yorum Yaz