Törenle zinciri atmak, yeni bir başlangıç ve biraz boş kalmak!

2014-06-19 10:57:00

Bana göre dün gibi, zamana göre uzun bir zaman önce, 30 Nisan 2006 da, annem ve bana birer Suat yazan kolye yaptırmıştım. Annemin doğum günüydü, Suat gideli 24 gün olmuştu. Benim ki gümüş, annemin ki altındı. Düne kadar o kolyeyi hiç çıkarmadım boynumdan,  bir kez zinciri koptu ve 2 saatliğine tamirciye bıraktım. Arada kısa süreli çıkarttığımda bile kendimi çıplak hissediyordum. Arkadaşlarım hep bana çıkart diyordu, çıkart seni olumsuz etkiliyor, rahat bırak Suat’ı…

Hafta sonu Erdek’te bahçede otları biçip, bacaklarımı keserken birden hadi dedim, artık zinciri çıkartıyorum.  Çıkarıyorum ama çıkartıp da kenara koymuyorum. Denize atıyorum.

Plan 1

Akşam üzeri denize girilecek ve iyice açılıp, zincir suya bırakılacak

Uygulama OLUMSUZ

Denize gidilir, girmek için ilk adım atılır ama o ne, mavi deniz anaları Gezi  Parkı önündeki çevik kuvvet gibi dizilmişler ve bekliyor, gel de çarpalım diye… Tabi çıkılır ve yeni bir plan yapılır.

Plan 2

İstanbul’a dönüş yolunda Yalova’dan feribot ile geçeceğiz, feribottan hareket halinde iken zincirle vedalaşma planı devreye girer.

Uygulama OLUMSUZ

Yola çıkılır, tansiyon problemi olmayan benim, Yaman’ın yamuk şoförlüğü sayesinde tansiyonu 50 ye çıkar. Sonra bir anda  yol çalışması nedeni ile trafik durur ve normalde benim bile 4 saatlik yolun birden 6 saati bulur. Yol boyunca feribottan zincir atma törenini  düşünüp, Yaman’ a da sürekli “yavaş çocuğum” diyerek Yalova’ya gelinir ama o ne, Türkiye’de bulunan araçların %35İ feribot kuyruğunda, kuyruğun sonu bile gözükmemekte ve tabi Körfez dolaşılır, kelle koltukta, feribot ve zincir atma töreni yalan olur. Arabadan inilir, kaldırım öpülür ve derhal  başka plan devreye girer.

Plan 3

İstanbul Ticaret Odasında ertesi sabah kurs vardır, kurs dönüşü vapura binilip, boğaza doğru zincir töreni yapılacaktır.

Uygulama OLUMSUZ

Kursa gidilir, dönüş planları yapılır, vapura binilip, martılarla birlikte zincir atılacak diye beklenirken, dolu yağdığı için Marmaray ile karşıya geçilir. Yer altında tören olmayacağı için başka plan devreye girer.

Plan 4 Uygulama OLUMLU

Bir sonraki gün eve gelinir, Bostancı’ya inilir ve tam güneş batarken zincir içten yapılan bir tören ile suya uğurlanır…

Dönüş yolunda huzurlu ama hafif buruktum. Elim sürekli kolyeye gidiyordu ve boştu. Dedim ki kendime, salak o bir kolye sadece, Suat hep seninle ve bir gün mutlaka yine karşılacaksın. Hem aptal bir objeye bu kadar bağlanmak olmaz, biraz gerçek ol. Artık düşüncelerini ve isteklerini gerçekleştirme zamanı. Eğer Suat için bir şey yapacaksan, kolye taşımak yerine “çarpıp kaçmanın yasa olması için çalış” , bu güne kadar ucundan tutarak çalıştın şimdi kavrayarak tut ve başar, eğer bunu bile yapamayacaksan, boşa işgal etme, kapladığın metrekareyi…  Konuşa konuşa geldim kendimle eve, arada da Suat ile konuştum.  Banyo yapıp, bilgisayar başına geçip, bir zaman planı çıkaracağım dedim. Eve geldim, ilk kilidi açtım, ikinci kilit için hamle yaptım ama başarısız, kilit açılmıyor. Şaka gibi ama eve giremedim.  Önce apartmana yeni taşınanlar kapıyı açık bıraktılar, hırsız kilidimi kurcaladı senaryosunu kurdum, komşu Hülya bunu destekledi, inandım, yaklaşık farklı 30 kişi kilidi denedi ve sonuç çilingir çağırmak oldu. Çilingir geldi ve yaklaşık 2 saat uğraştı, kapıyı söktü ve yine taktı. Göbek yerinden oynamış ama hiçbir neden yokken. Denk gelmiş dedi çilingir ben de yaaa dedim.

Bu gün ilk günüm kolyesiz, sabah ı-pad bozuldu, saat çalmadı, olacak dediğim anlaşma olmadı, beklediklerim aramadı, randevum iptal oldu. Daha ne olsun dersiniz ama bence iyi oldu. Bu yazı ile vedalaşıyorum kolyemden. Çünkü Suat’ı yaşatmak için hiçbir objeye gereksinimim yok. Ayrıca Suat’ı yaşatmayacağım sadece ismini yaşatacağım. Çünkü o gitti artık, buralarda değil ve hiç olmayacak. Kolay mı, değil tabii ama böyle.  Ben de yeni kullanma kılavuzumu hazırladım. Ne istiyorum, ne yapacağım, kimlerle  ve nasıl yaşamak  istiyorum. Neleri yapacağım ve neleri yapmayacağım. Evet yeni bir dönem her şey için…

31
0
0
Yorum Yaz